Szepty i krzyki Iranu

„Iran jest dla mnie symbolem tego, co na zawsze zostało utracone, ale nigdy nie przestało być kochane” – powiedziała kiedyś w wywiadzie Marjane Satrapi, autorka komiksów i reżyserka. Świadectwo tych uczuć jest obecne w bardzo bogatej i odważnej kinematografii irańskiej, poszukującej humanistycznych wzorców i złożonych portretów ludzkich.

W czerwcowym DKF-ie popatrzymy na Iran oczami twórców i twórczyń, którzy aby przechytrzyć bezduszny reżim, skupiają się po prostu na człowieku jako członku różnorodnej, pełnej sprzeczności społeczności irańskiej

Dla Iranu kino zawsze było istotnym medium do opowiadania o jego mieszkańcach – pierwsze filmy tego kraju sięgały lat 20. Irańskie kino prężnie się rozwijało od lat 50., zarówno w nurcie rozrywkowego kina gatunkowego, jak i Nowej Fali tworzonej przez intelektualistów. Mimo tego, systemowe ograniczenia twórców zawsze szły w parze z przemysłem filmowym, a gdy w 1979 r. wybuchła rewolucja islamska, cenzorzy nowej władzy jeszcze bardziej zduszali swobodę twórczą. To zmusiło irańskich reżyserów do szukania nowatorskiego, ezopowego języka filmowego, a efekty ich pracy podbijały międzynarodowe festiwale.

W ostatnim cyklu DKF-owym przed przerwą wakacyjną zobaczymy najświeższą część tej kinematografii, zaczynając od nagrodzonego Złotą Palmą „SMAKU WIŚNI”. Reżysera filmu, Abbas Kiarostami, uważa się za najwybitniejszego twórcę irańskiego, który nigdy nie rościł sobie prawa do łatwych, zero-jedynkowych odpowiedzi, lecz przyglądał się złożoności kulturowego kontekstu. Następnie obejrzymy Oscarowy „PERSEPOLIS” – film wspomnianej Marjane Satrapi, Iranki na emigracji we Francji. Jej film animowany uzupełni irański cykl kobiecą perspektywą, która nie bierze jeńców: zarówno ze strony brutalnego reżimu, jak i z Zachodu przekonanego o swojej wyższości moralnej. Cykl zakończymy produkcją Jafara Panahiego. Wraz z gościem specjalnym DKF Kamera – dr Stanisławem Bitką – przypomnimy film „NIEDŹWIEDZIE NIE ISTNIEJĄ”, dzieło na tyle niepokorne, że władze skazały Panahiego na 6 lat więzienia. Całe szczęście po strajku głodowym reżyser został zwolniony z więzienia i zrealizował kolejny niewygodny dla władzy film, czyli dobrze Wam znany z tegorocznego sezonu oscarowego „TO BYŁ ZWYKŁY PRZYPADEK”.

Bilety: 16 zł | Nie przyjmujemy rezerwacji.

PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY ZE ŚRODKÓW