Samotność długodystansowca

Dla wielu od tego filmu wszystko się zaczęło. Dla jednych jest kanonicznym przykładem brytyjskiego kina społecznie zaangażowanego początku lat 60. XX wieku, jednocześnie flagowym przykładem nurtu „młodych gniewnych” (ang. Angry Young Man) i złożonej reprezentacji klasy robotniczej w głównym nurcie kinematografii. Dla innych jest filmem, który stał się inspiracją do stworzenia British Film Festival w Poznaniu.

Film Tony’ego Richardsona, reprezentujący nurt Nowej Fali kina brytyjskiego to tytuł, którego przesłanie pozostaje ponadczasowe.  Przedstawiony w nim bunt jednostki wobec kontroli instytucjonalnej oraz brak zgody na wyraźne nierówności społeczne, również współcześnie, pozostaje bardzo aktualny.

Głównym bohaterem filmu jest Colin Smith (w tej roli dwukrotnie nominowany do Oscara® Tom Courtenay) – młody chłopak z klasy robotniczej, który trafia do zakładu poprawczego. Pod nadzorem surowego dyrektora (Michael Redgrave), ma dać się ułożyć i w efekcie stać się potulnym obywatelem. Colin zaczyna przygotowywać się do biegu długodystansowego, gdzie ma reprezentować swoją szkołę w zawodach. Intensywne treningi i rywalizacja stają się symbolem uciśnienia, odsłaniając samotność, opór jednostki wobec ograniczeniom systemu oraz osobistą walkę o wolność bohatera. Czarno-biały film pozostaje w estetyce quasi-dokumentalnej, wykorzystuje autentyczne plenery i poprzez swój minimalizm, tworzy uniwersalną, ponadczasową metaforę. Bo linia mety nigdy nie kończy biegu.