Wszędzie dobrze, wszędzie źle

32-letnia aspirująca artystka wychowana w Pekinie w latach 90., a dziś mieszkająca w Berlinie, funkcjonuje pomiędzy dwoma skrajnie różnymi światami: alternatywną, chaotyczną i progresywną sceną niemieckiej stolicy oraz tradycyjnym, konserwatywnym i uporządkowanym życiem rodzinnym w Chinach. Każdy powrót do domu oznacza dla niej konieczność ponownego zdefiniowania własnej tożsamości, ambicji i relacji z innymi. Film z lekkością i autoironią ukazuje doświadczenie kulturowego zderzenia światów – nieustannego dostosowywania się do sprzecznych norm, oczekiwań i wartości narzucanych przez Wschód i Zachód. Tytułowe „dwie góry” stają się metaforą ciężaru tych sprzecznych presji: z jednej strony wolności, indywidualizmu i artystycznego eksperymentu, z drugiej – tradycji, rodziny i lojalności wobec własnych korzeni. Łącząc osobistą perspektywę z uniwersalnym pytaniem o przynależność, film opowiada o migracji nie jako jednorazowym geście, lecz jako nieustannym procesie negocjowania swojego miejsca w zglobalizowanym, a zarazem głęboko spolaryzowanym świecie.