Nora i Aron są młodzi, bardzo zakochani i na początku wspólnej życiowej drogi. Połączyło ich przypadkowe spotkanie i przypadek zaważy o ich losie. Podczas napadu rabunkowego na bank, w którym znajdą się pewnego feralnego dnia, ślepa kula trafi Arona i pozbawi go życia. Nora będzie musiała nauczyć się żyć z tą stratą. Kolejny przypadek, albo też przeznaczenie, połączy dziewczynę z Natanem, młodym mężczyzną, który uratuje ją przed nieumyślnym wejściem pod koła nadjeżdżającego samochodu. Los splecie ponownie tych dwoje, a ich przeszłość i przyszłość, ułożą się na osi czasu jak puzzle.
Aron był fizykiem, zajmował się relatywizmem czasu i twierdził, że przeszłość ma tak samo ważny wpływ na teraźniejszość jak przyszłość. Tę zasadę zdaje się stosować także reżyserka filmu, Mariko Minoguchi, której opowieść nie jest linearną narracją. Losy powiązanych ze sobą bohaterów poznajemy poprzez krótkie, pomieszanie ze sobą wycinki czasowe, które dopiero na końcu ułożą się w zamkniętą historię. Forma precyzyjnego i często zaskakującego montażu pozwala trzymać widza w napięciu od początku aż do samego końca filmu.
