Międzynarodowy Konkurs Filmów Krótkometrażowych: set II – MOST

Living with a Visionary, reż./dir. Stephen P. Neary, USA 2025, 14’58’’ 

Narratorem filmu jest nominowany do Oscara James Cromwell („Babe”, „Tajemnice Los Angeles”). Oparty na wspomnieniach Johna Matthiasa, opublikowanych po raz pierwszy na łamach „The New Yorker”, „Living with a Visionary” to poruszająca, słodko-gorzka opowieść o pięćdziesięcioletnim małżeństwie Johna i Diany, kuratorki sztuki zmagającej się z chorobą Parkinsona. Leki Diany wywołują żywe, często piękne halucynacje, a John, który stał się jej opiekunem, uczy się funkcjonować w jej wyobrażonym świecie. Gdy pandemia COVID-19 ich rozdziela, John musi przyznać, że nie jest już w stanie sam opiekować się żoną, a jednocześnie próbuje wydostać się z oddziału psychiatrycznego. Podczas ich ostatniej rozmowy telefonicznej, gdy Diana choruje na COVID-19, John czyta jej pierwszy wiersz, jaki kiedykolwiek dla niej napisał. Pozostają mu wspomnienia jej wizji. 

Narrated by Academy Award nominee James Cromwell (Babe, L.A Confidential), and based on John Matthias’ memoir first published in The New Yorker, Living with a Visionary is a soulful, bittersweet reflection on John’s fifty-year marriage to Diana, an art curator grappling with Parkinson’s. As Diana’s medication besets her with vivid, often beautiful hallucinations, John, now her caregiver, adapts to her imaginary world. When the Covid-19 pandemic separates them, John is forced to admit he can no longer care for Diana, and struggles to free himself from a psychiatric ward. In John’s final phone conversation with a Covid-positive Diana, he reads her the first poem he ever wrote for her, and is left with the memories of her visions.  

Boundaries, reż./dir. Seun Yee, Korea Południowa / South Korea 2025, 10’10’’ 

Jeden z pasażerów autobusu odchyla swoje siedzenie zbyt daleko do tyłu. Ten drobny gest zaburza równowagę przestrzeni i prowadzi wszystkich znajdujących się na pokładzie w nieoczekiwanym kierunku. 

A passenger on a bus reclines their seat too far back. This small gesture shifts the balance of the space, leading everyone on board in an unexpected direction.
  

S The Wolf, reż./dir. Sameh Alaa, Francja/France 2025, 10’24’’ 

Mężczyzna wspomina swoją włosową migrację przez okres dorastania – od traumy związanej z wizytą u fryzjera, przez pierwszą miłość, utratę włosów, aż po śmierć ojca. Historia ta staje się opowieścią o kształtowaniu się męskości. 

A man recounts his capillary peregrinations through his adolescence – from the barber’s trauma to his first love to the loss of his hair and eventually his father. Through this, we see a construction of a masculinity in the making.  

When The Tide Comes, reż./dir. Fêt-Nat Bailly, Wielka Brytania / United Kingdom 2025, 10’18’’ 

Pośród wydm, wskutek nieoczekiwanego zbiegu okoliczności, spotykają się piaskowe stworzenie i mały żółw morski. Razem wyruszają w podróż ku oceanowi, podczas której oboje uczą się, co oznacza być częścią własnego świata. 

Within the dunes, a sand creature and a baby sea turtle meet by a sudden turn of events. Together they will journey to the ocean where they will both learn what it is to be a part of their world. 

Ball Lightning, reż./dir. Catriona Trina Baker, USA 2025 

„Ball Lightning” opowiada prawdziwą historię uchodźczyni, która po zakończeniu II wojny światowej uciekła przed osobistymi i społecznymi konsekwencjami życia w kontrolowanych przez Związek Radziecki Niemczech Wschodnich, a w latach 60. wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. Historia przedstawiona jest z perspektywy przybranej córki, którą wychowała po tym, jak została zmuszona do oddania własnej niemowlęcej córki w czasie formowania się żelaznej kurtyny. Gusta staje się symbolem przetrwania, życzliwości i niezwykłej ludzkiej odporności. Film dedykowany jest jej utraconej córce Esther i przypomina, że dzieci rozdzielone z rodzinami przez wojnę nigdy nie zostają zapomniane przez tych, którzy je kochają. 

Ball Lightning is the true story of a refugee who fled the personal and social effects of Soviet run East Germany after the end of WWII and immigrated to the United States in the 1960s. The story is told through the eyes of the surrogate daughter that she raised after she was forced to give away her own infant daughter as the iron curtain rose. Gusta serves as an example of survival, kindness and the fortitude of human resilience. The film is dedicated to her lost daughter, Esther, a reminder that the children separated from families because of war are never forgotten by those who love them. 

Blau, reż./dir. Antonia Rehnen, Niderlandy/Netherlands 2025, 11’48’’ 

„Blau” jest refleksją nad samotnym zmaganiem się z poczuciem osamotnienia, w której natura oraz estetyczne piękno i głębia koloru stają się źródłem ukojenia. 

Blau reflects on the solitary confrontation with loneliness, in which nature and the aesthetic beauty and depth of a color offer comfort. 

HUGS, reż./dir. Nicolas Fong, Francja/France 2025, 6’30’’ 

Podczas przejażdżki rowerowej osoba dostrzega dwoje ludzi czule obejmujących się. To uruchamia lawinę marzeń i wyobrażeń o najróżniejszych uściskach. Rozpoczyna się podróż przez rozmaite formy przytulania: pełne pocieszenia, współczucia i czułości, ale także mocne, miękkie, wybuchowe, grupowe czy te dla samego siebie. Pod koniec tej wędrówki rowerzysta czuje się bardzo samotny, ale czy naprawdę jest tak samotny, jak mu się wydaje? 

During a bike ride, someone catches two people tenderly embracing. He let himself be carried away by daydreams, imagining all sorts of cuddles… And so begins a journey through multiple hugs: hugs of comfort, compassion, tenderness, but also muscular hugs, soft hugs, explosive hugs and then group hugs, or the self-hug… at the end of this journey, our cyclist feels quite alone, but is he really as alone as he thinks he is? 

Innego końca nie będzie, reż./dir. Piotr Milczarek, Polska/Poland 2024, 8’04’’ 

Satyra społeczno-obyczajowa, opowiadająca w pięciu aktach o nas, o społeczeństwie, jego zachowaniach i wadach. Ukazana za pomocą lekkiej i atrakcyjnej plastyki historia jest ostrzeżeniem o skutkach, jakie mogą zaistnieć, jeśli nie wyzbędziemy się głupich zachowań, braku empatii i braku odpowiedzialności. 

A social satire in five acts about ourselves, about society, its behaviour and its flaws. Presented in a light-hearted and visually engaging style, the story serves as a warning against the consequences of stupidity, a lack of empathy and a lack of responsibility. 

THEY, reż./dir. Renée Zellweger, Wielka Brytania / United Kingdom 2025, 8’23’’ 

Gdy mieszkańcy miasteczka pogrążają się w mgle negatywnych emocji, bohater filmu i jego pies próbują zachęcić ich do powrotu do lepszych czasów. Efekt okazuje się odwrotny od zamierzonego i prowadzi do nieoczekiwanej katastrofy, która ostatecznie porusza społeczność do działania. 

As townsfolk rage in their fog of negativity, our hero and his dog aim to encourage a return to better days! The opposite effect leads to an unexpected calamity which galvanizes the masses.