Lokator

Obraz społecznej histerii Londyńczyków zlęknionych kolejnymi atakami Mściciela wybierającego na swe ofiary blondynki. Główną (jasnowłosą) bohaterką niemego filmu zrealizowanego na motywach bestsellerowej powieści Marie Belloc Lowndes jest modelka Daisy, której rodzice wynajmują pokój tajemniczemu lokatorowi. Dziewczyna nawiązuje nić porozumienia z przybyszem ku niezadowoleniu adorującego ją inspektora policji. W międzyczasie wzorowany na postaci Kuby Rozpruwacza Mściciel pozostaje nieuchwytny. Do kręgu podejrzanych trafia nowy przyjaciel Daisy. Główne role wykreowali June Tripp, walijski gwiazdor Ivor Novello, który wystąpił jeszcze w hitchcockowskim dramacie NA RÓWNI POCHYŁEJ oraz Malcolm Keen znany ze współpracy z reżyserem na planie zaginionej produkcji ORZEŁ Z GÓR i niemego melodramatu CZŁOWIEK Z WYSPY.

Choć Alfred Hitchcock zadebiutował jako samodzielny reżyser w 1925 roku obrazem OGRÓD ROZKOSZY, to mający premierę dwa lata później LOKATOR uformował jego autorską wizję. Doszło w nim do ukształtowania głównych motywów twórczości mistrza suspensu, w tym wątku niewinnego człowieka mylnie oskarżonego o popełnienie zbrodni czy obecności blondwłosej protagonistki. Przyglądając się wczesnym produkcjom Brytyjczyka, można dostrzec, że dominował wśród nich gatunek melodramatu. Wspomniane dzieło zapowiadało jednak fascynację twórcy kinem grozy, które w kolejnych dekadach uczyni z Hitchcocka ikonę.

Niemal sto lat od premiery film olśniewa ekspresjonistyczną estetyką wyrażaną poprzez symbolikę cienia, zniekształcenia perspektywy, a także wszechobecną mgłę budującą aurę tajemnicy. Profesor Krzysztof Loska, autor monografii HITCHCOCK – AUTOR WŚRÓD GATUNKÓW, wskazuje na podobieństwo figury tytułowego lokatora do kultowej postaci wampira z NOSFERATU Friedricha Wilhelma Murnaua. Hitchcock zaprezentował się nie tylko od strony wiernego ucznia mistrzów niemieckiej kinematografii, ale też nowatorskiego twórcy opowiadającego historię przy wykorzystaniu wyłącznie efektów wizualnych. Ciekawostką jest, że w LOKATORZE reżyser stworzył swoją pierwszą rolę cameo, co powtórzy łącznie w 37 produkcjach, wcielając się zwykle w postać w tłumie, pasażera czy przechodnia.

Paula Apanowicz

EN
The film depicts the social hysteria of Londoners, terrified by the recurring attacks of the Avenger, who chooses his victims among blondes. The main (fair-haired) character in the silent film based on Marie Belloc Lowndes’ best-selling novel is model Daisy, whose parents rent a room to a mysterious lodger.  The girl establishes a connection with the newcomer, much to the dissatisfaction of the police inspector, who adores her. In the meantime, the Avenger, inspired by the character of Jack the Ripper, remains elusive. A new friend of Daisy falls under suspicion. The leading roles were portrayed by June Tripp, the Welsh star Ivor Novello, who also starred in the Hitchcockian drama DOWNHILL, and Malcolm Keen, known for his work with the director on the lost production of THE MOUNTAIN EAGLE and the silent melodrama THE MANXMAN.

Although Alfred Hitchcock made his debut as an independent director in 1925 with THE PLEASURE GARDEN, it was THE LODGER, premiered two years later, that shaped his original vision. It was in this film that the main themes of the master of suspense were formed, including the theme of an innocent person wrongly accused of a crime and the presence of a blonde protagonist. Looking at his early productions, it is clear that the melodrama genre was predominant among them. However, this mentioned work foreshadowed the filmmaker’s fascination with horror cinema, which would make Hitchcock an icon in the following decades.

Almost a century after its premiere, the film dazzles with an expressionist aesthetic expressed through shadow symbolism, distorted perspective, and an omnipresent fog that builds an aura of mystery. Professor Krzysztof Loska, the author of the monograph HITCHCOCK – AN AUTHOR IN THE MIDDLE OF GATERNMENT, points out the similarity of the figure of the titular tenant to the cult figure of the vampire from Friedrich Wilhelm Murnau’s NOSFERATU (form NOSFERATU: A SYMPHONY OF HORROR). Hitchcock presented himself not only as a faithful student of the masters of German cinema but also as an innovative filmmaker telling a story using only visual effects. It is interesting to note that in THE LODGER, the director created his first cameo role, which he would repeat in a total of 37 productions, usually playing a character in a crowd, a passenger, or a passerby.