Inaczej niż w raju

Drugi film w dorobku Jima Jarmuscha, ikony amerykańskiego kina niezależnego. Pierwszą jego część nakręcił na resztkach taśmy, które Wimowi Wendersowi pozostały po realizacji jednego z jego amerykańskich filmów, pozostałe dwie – dwa lata później. W tym filmie odnajdujemy już wszystkie charakterystyczne cechy jego filmowego pisma. Tworzy kino ascetyczne, minimalistyczne, unikające gwiazd (choć w późniejszej twórczości będą od tego odstępstwa), tłumu statystów, nagłych zwrotów akcji, feerii efektów specjalnych. Bohaterowie Inaczej niż w raju, a także innych jego filmów, to zazwyczaj ludzie żyjący na poboczu, wyalienowani, ale pogodni, postępujący według własnych reguł, wyznający swoistą hierarchię wartości, na swój sposób szczęśliwi. To kino obezwładniające prostotą i szczerością wypowiedzi.

Film składa się z trzech części. Eva, szesnastolatka z Węgier, przyjeżdża do Stanów Zjednoczonych, do ciotki mieszkającej w Cleveland, ale na jedną noc ma się zatrzymać u mieszkającego w Nowym Jorku kuzyna Beli. Jednak jej pobyt, ku niezadowoleniu gospodarza, przedłuża się do 10 dni. Tu poznaje Eddiego. Rok później Willie i Eddie, oszukując w pokera, wygrywają większą sumę pieniędzy. Postanawiają odwiedzić Evę i jadą do Cleveland. Spędzają tam kilka zimowych dni. Postanawiają wrócić i porwać Evę na Florydę, do raju, w któ nikt z nich jeszcze nie był. Na Florydzie wszystko układa się źle – Willie i Eddie przegrywają wszystkie pieniądze na wyścigach psów. Eva rozczarowana przyjaciółmi wychodzi i przez przypadek zdobywa dużo pieniędzy. Decyduje się wrócić do Europy. Eddie i Willie odgrywają się na wyścigach konnych. Jadą na lotnisko, by przeszkodzić Evie w realizacji planu.