Billy Elliot

Świętujący dwudzieste piąte urodziny film coming-of-age, w którym to taniec gra pierwsze skrzypce, choć dzieje się w środowisku górniczym, gdzie potrzebę ekspresji artystycznej odbiera się jako fanaberię. W szczególności, jeśli w tle intensyfikują się strajki górników angielskich, próbujące zwalczyć antyspołeczną politykę Żelaznej Damy. Tak oto BILLY ELLIOT, będący przykładem nowego kina angielskiego, łączy w sobie społeczne zacięcie charakterystyczne dla filmów, które prezentujemy w sekcji MIND THE GAP z rozczulającą komedią. Rozkochał w sobie publiczność i krytyków, co przyczyniło się do sukcesu w postaci nominacji do trzech kategorii Oscarowych, w tym dla debiutującego reżysera Stephena Daldry’ego, oraz 3 nagród BAFTA, między innymi za tytułową rolę Jamiego Bella.

Małemu Billy’emu Elliotowi wpaja się od małego stereotyp męskości kojarzonej z siłą, twardością i fizycznością, która powinna być pragmatyczna. Dlatego gdy chłopiec przypadkowo trafia na lekcję baletu, postanawia zagłębić się w nieznane dotąd rejony wrażliwości i delikatności, które może wyrazić ruchem ciała przy akompaniamencie muzycznym. Pani Wilkinson (Julie Walters) zauważa w chłopaku talent i robi wszystko, aby go rozwinąć i otworzyć mu drzwi do świata sztuki poprzez przesłuchanie do Szkoły Baletowej. Na przeszkodzie jednak staje ojciec i brat Billy’ego, dla których takie zmiękczenie syna grozi oderwaniem go od proletariackich korzeni oraz męskości. Billy z pomocą pani Wilkinson odkrywa siłę, którą może emanować za sprawą jego performatywnej pasji.

Film Daldry’ego to reakcja na depresjonującą prostych ludzi politykę Margaret Thatcher, ale nie znika mu sprzed oczu historia chłopca, który miota się pomiędzy dwoma światami. Inspiruje się przy tym klasycznymi musicalami, które dodają BILLY’EMU ELLIOTOWI lekkości, a przede wszystkim niezapomnianych sekwencji tanecznych. Nic więc dziwnego, że niedługo potem film przeniesiono na deski Broadway’u.

EN

Marking its twenty-fifth anniversary, this coming-of-age gem puts dance centre stage. Set in a mining community where the need for artistic expression is seen as a whim. This is particularly true against the backdrop of intensifying strikes by English miners trying to combat the anti-social policies of the Iron Lady. Thus, BILLY ELLIOT, an example of new English cinema, combines the social edge characteristic of the films we present in the MIND THE GAP section with heart-warming comedy. It won over audiences and critics alike, contributing to its success in the form of three Academy Award nominations, including one for debut director Stephen Daldry, and three BAFTA awards, including one for Jamie Bell’s title role.

From an early age, Billy Elliot is instilled with the stereotype of masculinity associated with strength, toughness and physicality, which should be pragmatic. So when the boy accidentally stumbles upon a ballet class, he decides to delve into the hitherto unknown realms of sensitivity and delicacy, which he can express through body movement accompanied by music. Mrs Wilkinson (Julie Walters) notices the boy’s talent and does everything she can to develop it and open the door to the world of art for him by auditioning him for the Ballet School. However, Billy’s father and brother stand in his way, for whom such softening of their son threatens to detach him from his proletarian roots and masculinity. With Mrs Wilkinson’s help, Billy discovers the power he can exude through his passion for performance.

Daldry’s film is both a response to Thatcher’s punishing policies towards working people and a heartfelt tale of a boy torn between two worlds. Inspired by the immense tradition of the musical, BILLY ELLIOT brims with energy, buoyancy and unforgettable dance sequences. Little wonder it leapt so successfully from screen to stage, becoming a Broadway sensation.