A POTEM TAŃCZYLIŚMY

Film Levana Akina A potem tańczyliśmy prezentowany był na Festiwalu w Cannes, a później stał się festiwalowym i frekwencyjnym hitem na całym świecie. Nawet w rodzimej Gruzji wszystkie bilety były wyprzedane, pomimo silnych protestów ze strony konserwatywnej części społeczeństwa, w tym ze strony dyrektorki Narodowego Baletu Gruzji Nino Sukhishvili. Ta historia młodego tancerza to uniwersalna opowieść o pożądaniu, ambicji i wyzwoleniu, a finałowa scena po prostu zapiera dech w piersiach.

Zakochany w tańcu Merab (Levan Gelbakhiani) od najmłodszych lat trenuje w Gruzińskim Balecie Narodowym. Jego jedynym marzeniem jest dostanie się do głównego składu, dzięki czemu będzie mógł wyruszyć w tournée i opuścić konserwatywną Gruzję. Kiedy jeden z głównych tancerzy zostaje zwolniony i rozpoczyna się rekrutacja na jego miejsce, ten cel wydaje się być na wyciągnięcie ręki.

W tym czasie do zespołu dołącza nowy tancerz, charyzmatyczny i utalentowany Irakli (Bachi Valishvili), który może stanąć Merabowi na drodze. Wspólne treningi sprawiają, że Irakli staje się nie tylko jego najgroźniejszym rywalem, ale też obiektem pożądania, które może na zawsze przekreślić jego karierę.

Film w rodzimej Gruzji uważany jest za obraz przełomowy. Premiera spotkała się z protestami przypominającymi te z 1994 roku w Polsce przed premierą brytyjskiego filmu Ksiądz w reżyserii Antonii Bird