Międzynarodowy Konkurs Filmów Krótkometrażowych: set V – SCHRON

A Man Who Takes Pictures of Flowers, reż./dir. Yoo Lee, USA 2025, 13’02’’

Jung Myung Kim, fotograf, który przez ponad 40 lat poświęcił się uwiecznianiu dzikich kwiatów w Korei, opowiada historię swojej pasji do fotografowania natury. Odnajduje sens i szczęście w refleksji nad swoim dorobkiem, a pragnienie wykonania kolejnych zdjęć dodaje mu sił w walce z chorobą.

Jung Myung Kim, a photographer who has dedicated over 40 years to capturing wildflowers in Korea, shares his story of pursuing his passion for capturing flowers. Kim finds meaning and happiness in reflecting on his body of work, and his desire to take more pictures keeps him going as he battles an illness.

Things That I Was Gathering, reż./dir. Ekaterina Zhuzhleva, Belgia, Finlandia, Portugalia / Belgium, Finland, Portugal 2025, 6’29’’

Zbieram rzeczy dla moich zatrzymanych przyjaciół, którzy protestowali przeciwko wojnie – książki, pluszowe zabawki, jedzenie. raz, drugi. teraz lista nie ma końca i zaczynam zbierać także własne rzeczy.

I am gathering things for my detained friends, who were protesting against the war – books, plush toys, food. once, twice. now the list never ends, and i am gathering my own things.

What We Leave Behind / Ce qu’on laisse derrière, reż./dir. Jean-Sébastien Hamel, Alexandra Myotte, Kanada/Canada 2025, 10’47’’

Dan ma w szyi ogromną ranę, która nie chce się zagoić. Dlaczego? Nie pamięta, a także nie potrafi o tym mówić. Powracając do mrocznej areny swojego dzieciństwa, musi odnaleźć część samego siebie, którą kiedyś pozostawił za sobą i która nie pozwala mu dziś, jako dorosłemu człowiekowi, stać się pełnią.

Dan has a gaping hole in his neck that won’t heal. Why? He can’t remember, nor talk about it. Back in the sinister arena of his childhood, he must find the part of himself he once left behind that prevents him, now an adult, from being whole.

Lily, reż./dir. Kate Siegel, USA 2024, 9’50’’

Po tym, jak okrutny nauczyciel upokarza go przed kolegami z klasy i skrywaną sympatią, uczeń trzeciej klasy szkoły podstawowej odkrywa w szkolnej łazience głodnego tygrysa. Scenariusz: Stephen King. Reżyseria: Kate Siegel. Projekt plastyczny i animacja: Pete Scalzitti.

After being embarrassed by a vicious teacher in front of his classmates and secret crush, a young third grader discovers a hungry tiger in his school bathroom. Written by Stephen King, Directed by Kate Siegel, Designed and Animated by Pete Scalzitti.

Chère fin, reż./dir. Khéma Cousin, Lien Franckel, Laora Le Boursicot, Alissende Masson, Joséphine Mounier, Clément Saden, Francja/France 2025, 7’49’’

Starszy listonosz odbywa swoją ostatnią trasę po archipelagu, w którym przepracował całe życie, przemieszczając się po wodzie na starym rowerze. Zostaje skonfrontowany z rzeczywistością zbliżającej się emerytury. Każda kolejna dostawa przybliża go do końca pracy, a wspomnienia i emocje wypływają na powierzchnię, prowadząc go przez melancholijną podróż w przeszłość. Dzięki życzliwości mieszkańców Ben uświadamia sobie, że zakończenie jednego rozdziału jedynie nadaje większą wartość jego doświadczeniom i przygotowuje go na nowy początek.

An old postman goes through his last tour of deliveries in the archipelago that he worked in his whole life, gliding on water with his old bike. He finds himself confronted to the reality of his coming retirement. As his retirement approaches closer and closer with each delivery, Ben’s emotions surface, dragging him into a melancholic exploration of his memories. Helped by the kindness of the residents, Ben realizes that the end of this cycle only sublimates his experiences and prepares for a new beginning.

Who Killed Narin G*****, reż./dir. Ayce Kartal, Francja/France 2025, 4’41’’

Miała osiem lat, gdy zaginęła. Śledztwo ujawniło udział członków jej rodziny. Narin zobaczyła coś, czego nie powinna była zobaczyć. Wszyscy we wsi znali prawdę, lecz nikt nie odważył się jej wypowiedzieć.

She was 8 when she went missing. The investigation revealed her family’s involvement. Narin saw something she shouldn’t have. Everyone in the village knew, but no one dared to speak out.

Da Mor Ghag (The Voice Of Mother), reż./dir. Mian Ijlal Ahmad, Pakistan 2025, 4’07’’

Zwyczajny dzień kuriera. Przemierza miasto daleko od domu, uwięziony w niekończącym się i często niezauważanym cyklu pracy. Wiadomości głosowe od jego matki towarzyszą mu w kolejnych godzinach dnia, a jej ciepło, mimo dzielącej ich odległości, na chwilę łagodzi trud codziennej walki o przetrwanie. Głos Matki to refleksja nad cichymi ciężarami życia oraz prostym pocieszeniem, które płynie ze świadomości, że ktoś o nas pamięta.

A delivery rider spends an ordinary day navigating a city far from home, trapped in a cycle of work that feels endless and unseen. As voice notes from his mother punctuate the hours, her distant warmth briefly softens the rhythm of survival. The Voice Of Mother reflects on quiet burdens and the simple comfort of being remembered.

Acid City, reż./dir. Jack Wedge, Will Freudenheim, USA 2026, 12’30’’

„Acid City” to dokument o fikcyjnym mieście położonym pośrodku ogromnego kwasowego oceanu. Film śledzi ekipę dokumentalną przez jeden dzień, podczas którego przeprowadza wywiady i dokumentuje codzienne życie odizolowanego miasta. Produkcja wykorzystuje autentyczne rozmowy przeprowadzone w Nowym Jorku, zarówno z przypadkowymi przechodniami, jak i naukowcami zajmującymi się wodą czy ratownikami, a także fikcyjne postacie. Film bada odporność i samowystarczalność miasta oraz jego relację z wodą i ekstremalnym upałem, zarówno w wymiarze praktycznym, jak i duchowym.

Acid City is a documentary about a fictional city in the middle of a great acidic ocean. The film follows a film crew over the course of one day, as they interview and document what life is like in the isolated city. Acid City is composed of real interviews conducted across NYC, ranging from regular people on the street, to water scientists and emergency responders, as well as invented characters. The film is an exploration of the city’s resilient and self-sufficient nature, as well as its relationship to water and extreme heat through both a practical and spiritual lens.

Fanatic, reż./dir. Mateusz Jarmulski, Polska/Poland 2026, 9’

Jasnowłosy rycerz, spragniony kolejnego zwycięstwa, zagłębia się w tajemniczy labirynt. Im głębiej się zapuszcza, tym bardziej odkrywa bezsensowność swojej wyprawy. W głębinach bohater angażuje się w absurdalną walkę, tracąc z oczu prawdziwe zagrożenie. Aby zwyciężyć, musi uwolnić się od wszystkiego, co go dotychczas definiowało.

A fair-haired knight, craving for another victory, delves into a mysterious maze. The deeper he ventures, the more he discovers the meaninglessness of his quest. In the depths, the hero gets involved in an absurd fight losing sight of the real danger. To triumph, he must rid himself of everything that has defined him so far.

I can see Jay there, reż./dir.  Miguel Domingues, Portugalia/Portugal 2025, 14’58’’

Po raz pierwszy poznałem Jaya w Kanaal40, barze położonym w sercu Warmoesstraat w Amsterdamie. Pracowałem za barem, a Jay stał przy wejściu jako ochroniarz. Dzięki swoim odważnym komentarzom i serdecznemu podejściu stopniowo stworzył bliską społeczność skupioną wokół palarni, podczas gdy ja obserwowałem wszystko zza baru. Na progu klubu Jay odnalazł poczucie bezpieczeństwa: przestrzeń, w której mógł wyrażać siebie i odkrywać, kim chce być. Nawet po zamknięciu lokalu doświadczenie to nadal kształtowało jego życie na bardzo osobistym poziomie.

I first met Jay at Kanaal40, a bar located in the heart of Amsterdam’s Warmoesstraat. I worked behind the bar, Jay worked as a security guard at the door. Through their bold remarks and warm, personal approach, Jay gradually cultivated a close-knit community in the smoking area while I watched from behind the bar. At the threshold of the club, Jay found a sense of security: a space to express themselves and explore who they want to be. Even after the bar closed its doors, the experience continued to shape Jay’s life in deeply personal ways.