Inseminoid

Gdy w 1979 roku OBCY – ÓSMY PASAŻER NOSTROMO Ridleya Scotta ustanowił nowe reguły kina grozy, amerykańscy i europejscy producenci prześcigali się w pomysłach na skapitalizowanie jego sukcesu. I choć z podróbek OBCEGO można by stworzyć program całego festiwalu, podczas tegorocznej edycji British Film Festival – w trosce o dobrostan psychiczny widzów – zaprezentujemy tylko jedną z nich.

Grupa archeologów bada jaskinie starożytnej cywilizacji na odległej planecie. Podczas eksploracji jedna z archeolożek zostaje zapłodniona przez międzyplanetarną kreaturę. W trakcie ciąży zaczyna zabijać kolegów po fachu i żywić się ich ciałami.

Scenariusz do INSEMINOIDA powstał w zaledwie cztery dni, z czego zapewne trzy i pół twórcy spędzili w lokalnym pubie. Akcja pierwotnie miała rozgrywać się na statku kosmicznym, ale szybko uznano, że nie ma czasu i pieniędzy na budowę scenografii i taniej będzie nakręcić film w jaskiniach. Reżyser Norman J. Warren miał jednak znacznie więcej szczęścia w dystrybucji – INSEMINOID rozsierdził bowiem środowiska feministyczne sceną zapłodnienia, co wywołało protesty, a te znacznie pomogły w sprzedaży biletów.

Oglądany z dzisiejszej perspektywy INSEMINOID jest fascynującą ramotką z pogranicza kina gatunkowego i desperackiego skoku na kasę. I choć Norman J. Warren do dnia swojej śmierci utrzymywał, że nie inspirował się OBCYM, jego tłumaczenia były równie wiarygodnie jak efekty specjalne stworzone na potrzeby INSEMINOIDA.

EN

When Ridley Scott’s ALIEN established new rules for horror cinema in 1979, AAmerican and European producers competed to devise ways of capitalising on its success. And although the imitations of ALIEN could fill an entire festival programme, out of concern for the mental well-being of our viewers, we will present only one of them at this year’s British Film Festival.

A group of archaeologists are exploring the caves of an ancient civilisation on a distant planet. During the exploration, one of the archaeologists is impregnated by an interplanetary creature. During her pregnancy, she begins to kill her colleagues and feed on their bodies.

The script for INSEMINOID was dashed off in just four days, three and a half of which the writers apparently spent in a nearby pub. The action was initially intended to unfold aboard a spaceship, but it was swiftly decided that there was neither time nor money to construct the set and that it would be cheaper to film in caves. Director Norman J. Warren, however, enjoyed far greater fortune with distribution – INSEMINOID scandalised feminist circles with its fertilisation sequence, which provoked protests and in turn gave a considerable boost to box-office takings.

From today’s vantage point, INSEMINOID stands as a curious artefact that teeters between genre cinema and a rather desperate money-spinner. And although Norman J. Warren insisted until his death that he had not been influenced by ALIEN, his denials were about as persuasive as the film’s bargain-basement special effects.