Pełnia życia panny Brodie

Nikt nie może się oprzeć pannie Brodie: ani uczennice konserwatywnej szkoły w Edynburgu, w której pracuje, ani walczący o jej względy nauczyciele. Wy też nie oprzecie się bohaterce w genialnej interpretacji 35-letniej Maggie Smith, która za tę kreację zdobyła swojego pierwszego Oscara.

Adaptacji powieści Muriel Spark z 1961 roku dokonała Jay Presson Allen, autorka wcześniejszej wersji teatralnej oraz m.in. scenariusza do KABARETU Boba Fosse’ego. THE PRIME OF MISS JEAN BRODIE smakuje jak skrzyżowanie STOWARZYSZENIA UMARŁYCH POETÓW Petera Weira z JEŻELI…Lindsaya Andersona, ale w połączeniu wyzwolonej bohaterki i opresyjnego systemu edukacji film Ronalda Neame’a ma całkowicie własny, ekscentryczny charakter.

Przez każde zdanie, które panna Brodie wypowiada i przez każdy gest, który wykonuje przebija jej niepodrabialna: romantyczki, sensualnej marzycielki i oddanej edukatorki, która nie zamierza wpisywać się w obowiązujące kanony. Jest Jean Brodie także miłośniczką Mussoliniego i generała Franco – w 1932 roku, kiedy dzieje się akcja filmu, faszyści imponują jej siłą i wolą działania. Kontynuacja osobliwych lekcji panny Brodie staje pod znakiem zapytania, kiedy jedna z uczennic przyłapuje ją na długim pocałunku z żonatym nauczycielem historii sztuki.

THE PRIME OF MISS JEAN BRODIE to komediodramat z jednej strony staroświecki, a z drugiej – emanujący konfuzją dotyczącą seksu i seksualnych granic charakterystyczną dla późnych lat 60. Maggie Smith jest na ekranie królową obecną w prawie każdej scenie. Zestaw min, reakcji i akcentów ma opanowany do perfekcji, ale przede wszystkim wydaje się autentycznie rozkoszować postacią, którą gra. Złotowłosa, szczupła i długa jak tyczka, panna Brodie jest wolnym duchem, którego raczej nikt nie da rady poskromić.

EN

Neither the pupils at the conservative Dublin school where she teaches, nor the teachers vying for her attention, can resist Miss Brodie. Nor will you be able to resist her, brought to life in a brilliant performance by a 35-year-old Maggie Smith, who earned her first Oscar for the role.

Based on Muriel Spark’s 1961 novel, the film was adapted by Jay Presson Allen, who had previously penned the stage version as well as the screenplay for Bob Fosse’s CABARET. THE PRIME OF MISS JEAN BRODIE feels like a cross between Peter Weir’s Dead Poets Society and Lindsay Anderson’s IF…, yet Ronald Neame’s film, with its liberated heroine set against an oppressive educational system, possesses a character entirely its own – eccentric and singular.

Every sentence Miss Brodie utters and every gesture she makes radiates her unmistakable essence: a romantic, sensual dreamer and devoted educator who refuses to conform. She is also an admirer of Mussolini and General Franco – in 1932, when the story is set, the fascists impress her with their strength and decisiveness. The continuation of Miss Brodie’s peculiar lessons comes into question when one pupil catches her in a prolonged kiss with a married history teacher…

THE PRIME OF MISS JEAN BRODIE is, in equal measure, an old-fashioned comedy-drama and a film charged with the sexual ambiguities and boundaries typical of the late 1960s. Maggie Smith dominates almost every scene. Her range of expressions, reactions and nuances is perfectly controlled. Yet, above all, she seems to delight in the character she embodies. Golden-haired, slim and statuesque, Miss Brodie is a free spirit whom no one is likely to tame.