CZŁOWIEK, KTÓRY PŁAKAŁ

Autorskie spojrzenie na dekadencki Paryż lat 30. i losy migrantów różnych narodowości u progu II wojny światowej. Suzie (Christina Ricci) jest Żydówką z rosyjskiej wsi, która przed pogromami ucieka do Anglii – choć wsiadając na statek myślała, że zmierza do Ameryki. Dziewczyna nabywa nową tożsamość, gubi etniczność i akcent. Kilkanaście lat później, już jako chórzystka, trafia do Paryża, gdzie zatrudnia się w operze Felixa Perlmana (Harry Dean Stanton) i zaprzyjaźnia z Rosjanką Lolą (Cate Blanchett). Irytuje ją pyszałkowaty włoski śpiewak o nacjonalistycznych poglądach (John Turturro), za to z przystojnym Cyganem (Johnny Depp) nawiązuje romantyczną relację.
CZŁOWIEK, KTÓRY PŁAKAŁ ma renomę najbardziej przystępnego i klasycznie skrojonego z filmów Potter, ale w tej retro opowieści o utracie domu i korzeni łatwo dostrzec zwyczajową ambicję i pomysłowość reżyserki – a także echo jej wczesnego krótkiego metrażu THRILLER. Gwiazdorska obsada poprowadzona jest pewna ręką, a klimat przedwojennego Paryża odtworzony został z dużym smakiem (za zdjęcia odpowiadała legenda francuskiego kina Sacha Vierny, dla którego był to ostatni film w karierze).
Potter interesuje ideologiczna mieszanka wielkomiejskiej francuskości, imigranckiego poczucia wyobcowania, faszyzmu i antysemityzmu, która buzuje wśród pracowników opery i w paryskiej metropolii z coraz większą intensywnością. CZŁOWIEK, KTÓRY PŁAKAŁ jest również nieszablonową opowieścią o Holocauście i budowaniu własnego życia od nowa, a także pełną empatii feministyczną przypowieścią o dwóch kobietach, które dzieli podejście do życia, ale łączy bezwarunkowa przyjaźń.

EN

An auteur’s take on decadent 1930s Paris and the fate of migrants of many nations on the brink of the Second World War. Suzie (Christina Ricci), a Jewish girl from a Russian village, escapes the pogroms and flees to England. When she boarded the ship, she believed she was heading for America. She adopted a new identity, shedding her ethnicity and accent.
Years later, now a chorus singer, she finds herself in Paris, working at the opera run by Felix Perlman (Harry Dean Stanton) and befriending a fellow émigré, the vivacious Russian Lola (Cate Blanchett). She is irritated by a pompous Italian tenor with fascist sympathies (John Turturro). She also falls in love with a handsome Romani horseman (Johnny Depp).

THE MAN WHO CRIED is often seen as Sally Potter’s most accessible and classically structured film, yet beneath its lush, period-drama surface lie her signature ambition and inventiveness, as well as echoes of her early short THRILLER. The star-studded cast is directed with a sure hand, and pre-war Paris is recreated with exquisite detail and atmosphere, captured by the great Sacha Vierny, a legend of French cinema, for whom this was his final film.

Potter explores the volatile mix of French urban identity, immigrant alienation, fascism and antisemitism simmering both within the opera company and the wider city. THE MAN WHO CRIED is also an unconventional Holocaust narrative and a story of rebuilding one’s life from scratch, a profoundly empathetic, feminist fable about two women divided by temperament yet bound by unwavering friendship.