Kobieta-wąż

Żaden szanujący się przegląd brytyjskiego kina gatunkowego nie mógłby się obejść bez przynajmniej jednego filmu ze studia Hammer. Dzięki żywiołowym, nakręconym w kolorze ekranizacjom powieści Mary Shelley i Brama Stokera (a później ich licznym sequelom) londyńskie studio zawładnęło wyspiarskim filmem grozy na blisko dwie dekady. W popkulturze na zawsze pozostały przede wszystkim filmy o Drakuli i monstrum Frankensteina (w których główne role prawie zawsze odgrywali Christopher Lee i Peter Cushing), ale sukcesy finansowe pozwalały włodarzom Hammera na eksperymenty.

Jednym z nich była właśnie KOBIETA-WĄŻ – stylowy horror o młodej parze, która w XIX wieku wprowadza się do odziedziczonego domku na kornwalijskiej wsi. Szybko okazuje się, że miejscowi nie są zbyt przyjaźnie nastawieni do obcych, bo wieś dręczy plaga morderstw, z którymi coś wspólnego może mieć tajemniczy doktor Fraklyn mieszkający na uboczu z urodziwą córką.

To właśnie ona zawładnęła wyobraźnią jednego z najbardziej legendarnych polskich radiowców i tłumaczy, Tomasza Beksińskiego. KOBIETA-WĄŻ była jedynym horrorem wytwórni Hammer, który trafił do polskich kin w czasach PRL-u, a jedenastoletni Beksiński tak przeraził się podczas seansu, że porównywał do filmu wszystkie później oglądane horrory. Jacqueline Pearce, wcielająca się w tytułową kreaturę brunetka o głębokich, zielonych oczach, stała się natomiast dla niego ideałem kobiecego piękna, którego szukał aż do dnia swojej śmierci.

Grzegorz Fortuna

EN
No respectable overview of British genre cinema would be complete without at least one film from Hammer Studios. With their vibrant, colour adaptations of the works of Mary Shelley and Bram Stoker (and their numerous sequels), the London-based studio dominated the British horror film scene for nearly two decades. The films featuring Dracula and Frankenstein’s monster, often starring Christopher Lee and Peter Cushing, have left a lasting mark on pop culture. However, Hammer’s financial successes allowed them to experiment with different narratives.

One such experiment was THE REPTILE —a stylish horror film about a young couple who move into an inherited cottage in the Cornish countryside in the 19th century. They quickly discover that the locals are not particularly welcoming, as the village is plagued by a series of murders potentially linked to the mysterious Doctor Fraklyn, who lives on the outskirts with his beautiful daughter.

It was this film that captivated the imagination of one of Poland’s most legendary radio broadcasters and translators, Tomasz Beksiński. THE REPTILE  was the only Hammer horror to be screened in Polish cinemas during the communist era, and an eleven-year-old Beksiński was so terrified during the screening that he compared every horror film he watched afterwards to it. Jacqueline Pearce, who portrayed the titular creature—a brunette with deep green eyes—became for him the epitome of feminine beauty, a standard he sought until the day he died.