Turysta

Tomas i Ebba, zamożne szwedzkie małżeństwo, jadą z dwójką dzieci w Alpy Francuskie na kilka dni na narty. Chcą spędzić sielankowe krótkie zimowe wakacje w jednym z luksusowych hoteli. Pogoda dopisuje, świeci słońce, a ośnieżone stoki narciarskie wyglądają imponująco. Gdy wszyscy jedzą lunch na tarasie restauracji, nagle prosto z gór schodzi na nich lawina. Ebba instynktownie chroni swoje dzieci, Tomas natomiast zabiera telefon i ucieka. Nikomu nic się nie stało, ale po czymś takim trudno żyć tak, jak kiedyś. Tomas i Ebba starają się ocalić związek, ale najpierw muszą przemyśleć, kim są i jakie role pełnią. Sytuacja się komplikuje, gdy na jaw wychodzą skrywane dotąd tajemnice. Czy Tomas i Ebba będą na tyle odważni, aby pokonać własne słabości i uratować ich małżeństwo?

Turysta to inteligentna intymna tragikomedia psychologiczna, przypominająca Rzeź Romana Polańskiego lub Lśnienie Stanleya Kubricka. Oparty na zaczerpniętej z biografii reżysera historii film nagrodzony Nagrodą Un Certain Regard na festiwalu w Cannes w 2014 roku i zgłoszony jako szwedzki kandydat do Oscara, jest też ciekawym przykładem rodzinnego dramatu. Jest nie tylko wnikliwą i dającą do myślenia wiwisekcją ról, jakie współczesne społeczeństwo nakłada na kobietę i mężczyznę będących razem w związku, lecz również ciekawą analizą sytuacji kryzysowych, jakie mogą się w nim pojawić. To również interesująca filmowa obserwacja mechanizmów działania pierwotnych ludzkich instynktów, a także ich wpływu na reakcje i zachowanie ludzi. Wykorzystujący najnowocześniejsze efekty specjalne film zachwyca inteligentną tragifarsową stylistyką, jakością i perfekcjonizmem zdjęć, zwłaszcza sceny zejścia lawiny, uznaną za najlepszą tego typu scenę w historii kina i naturalistycznej gry aktorskiej, w szczególności Lisy Loven Kongsli, Johannesa Kuhnke i Kristofera Hivju. Indiewire podało 5 powodów, dla których Turysta powinien być nominowany do Oscara: to film dyskursywny, o którym widz długo będzie rozmawiał po wyjściu z kina, jest niesamowicie zabawny, główni bohaterowie to para małżeńska, która z trudem znosi siebie nawzajem, film momentami przypomina Lśnienie, a Ruben Östlund jest wyniesiony na piedestał przez wielu naszych ukochanych europejskich twórców.