Gothic

Jest czerwiec 1816 roku. W wynajętej willi zamknięci przez pogodę Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, Mary Godwin, Claire Clairmont i doktor John Polidori rzucili sobie wyzwanie: każde z nich miało napisać opowieść o duchach. Dzięki jednej nocy powstały FRANKENSTEIN i WAMPIR – dwa teksty, na których stoi całe nowoczesne kino grozy. GOTYK Kena Russella opowiada właśnie o niej.
Nie jest to jednak film kostiumowy. Russell nie próbuje zrekonstruować historycznego wieczoru, tylko inscenizuje go jako zbiorowego bad tripa. Towarzystwo najpierw czyta niemieckie opowieści o duchach, potem urządza seans spirytystyczny, a następnie wspomaga się laudanum i zaczyna kolejno konfrontować z tym, czego każde z nich boi się najbardziej. Wraz z postępem nocy coraz trudniej orzec, czy w willi jest z nimi coś jeszcze, czy po prostu pięcioro romantyków wywołało własne demony i nie ma pojęcia, jak je odesłać.
Ken Russell, największy ekscentryk brytyjskiego kina i autor DIABŁÓW oraz ODMIENNYCH STANÓW ŚWIADOMOŚCI, chodził wokół tego tematu przez dekadę. Gdy wreszcie dostał dwa miliony funtów budżetu, nakręcił film w posiadłości w Hertfordshire udającej szwajcarską willę i puścił wodze fantazji: ze scenariusza Stephena Volka wyciął prolog i epilog i dorzucił mechanicznego manekina. A do współpracy zaprosił Gabriela Byrne’a, Juliana Sandsa, Tomothy’ego Spalla i Natashę Richardson.
Jeśli dodamy do tego syntezatorową muzykę, otrzymamy coś, co można nazwać filmowym odpowiednikiem majaków po absyncie. Krytycy GOTYKU nienawidzili, ale dla fanów odważnych dziwactw jest to film kultowy.

EN
It is June 1816. Trapped indoors by the weather in a rented villa, Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, Mary Godwin, Claire Clairmont and Dr John Polidori set each other a challenge: each of them was to write a ghost story. Out of that single night came FRANKENSTEIN and THE VAMPIRE – two texts on which modern horror cinema was built. Ken Russell’s GOTHIC is about that very night.
This is no conventional period drama, though. Russell does not attempt to reconstruct the evening with historical fidelity; instead, he stages it as one long collective bad trip. The group starts by reading German ghost stories; then holds a séance, doses themselves with laudanum, and, one by one, comes face to face with whatever each of them fears most. Over the course of the night, it gets harder to tell if there is really something else in the villa, or if the five Romantics have just called up their demons and don’t know how to get them back.
Ken Russell, British cinema’s great eccentric and the director of THE DEVILS and ALTERED STATES, had been circling the subject for a decade. When he finally secured a £2 million budget, he shot the film at a Hertfordshire country house standing in for the Swiss villa and let his imagination run wild: he cut the prologue and epilogue from Stephen Volk’s screenplay and added a mechanical mannequin. He also brought together Gabriel Byrne, Julian Sands, Timothy Spall and Natasha Richardson.
Add a synth-heavy score and the result is something close to the cinematic equivalent of an absinthe hallucination. Critics loathed GOTHIC, but devotees of fearless weirdness have made it a cult film.